Ikili

San Martzial kalean, La Espigatik urrats batera, Ikili «betiko sukaldea ukitu batekin» gisa aurkezten da: amonaren etxekoa, Duralex laranja platerena, ondoko merkatuko produktuarekin egina eta gogoak hala eskatzen duenean abangoardiako edo kanpoko ukitu bat emateko askatasunarekin. Bi gauza da aldi berean: gosaritik irekitzen den taberna bat eta parrillak agintzen duen jangela bat.

Taberna

Gosaltzeko, hamaiketakoa egiteko —brunch ere dei dakioke— eta bazkaltzeko edo berriketan kafe bat hartzeko irekitzen da. Pintxo kartak klasikoak eta euskal «finger food»a nahasten ditu: urdaiazpiko kroketa, txistorra taloa, Beasaingo odolki taloa sagar ozpinduarekin, entsalada errusiarra ventresca eta Ibarrako piperrekin, begihaundi frijitua eta iberiko eta euskal gazta oholak. Pintxoaren Institutuaren 2026ko Gidak hiru nabarmentzen ditu: bakailao tortilla, unean egina; tripakiak, muturrak eta hankak, koilarakoak; eta bieira azenarioarekin eta beurre blanc-arekin. 2026ko galan, Institutuak Barandilla bat eman zion.

Jangela

Parrillako eta sasoiko euskal sukaldaritza: eguneko arraina, Gipuzkoako baratzeetako barazkiak eta gertuko ekoizleak, eta lurraldeko tradizioa —txuleta helduak, Beasaingo odolkia, Nafarroatik Azpirotzetik jaisten zen txistorra—, Dueroko, Errioxako, albariño eta kostaldeko txakolin ardoekin. 15 lagunentzako jangela pribatu bat dago, sukaldetik beirate batek bereizia, sukaldariak lanean ikusteko.

Atzean hogei pertsonatik gorako taldea dago, Tolosaldeko eta «ozeanoaren beste aldeko» gazteekin.

Joan aurretik

Egunero irekitzen du, igandean ere arratsalde erdira arte. Telefonoz erreserbatzen da.