Nola erabakitzen den Kontxako Bandera

Irail oro gauza bera gertatzen da. Traineru batek helmuga lehenengo zeharkatzen du bigarren igandean, harmailak lehertu egiten dira, eta hamar minutu geroago norbaitek azaldu behar du bandera beste batek eraman duela. Ez da inoren akatsa: Kontxa ez da estropada batean irabazten, bitan baizik.

Araua, esaldi batean

Bi jardunaldiak batuta irabazten da. Lehen igandetik bigarrenera denbora gutxien erabiltzen duen trainerua da banderaren jabea, azken egunean marra lehenengo zeharkatu zein ez.

Horrek esan nahi du tripulazio batek lehen jardunaldia sei segundoz gal dezakeela, bigarrena biz irabazi, eta bandera gabe gelditu lauz. Eta esan nahi du, halaber, azken igandean ez dela ondokoaren ontziaren aurka arraun egiten, astebete martxan daraman kronometro baten aurka baizik.

Nola iristen den horretaraino

Ibilbide osoak hiru maila ditu:

1. Sailkatzaileak, egun batzuk lehenago. Sartzen direnak baino askoz gehiagok ematen dute izena: hortik ateratzen dira jardunaldi handiak arraunkatzen dituzten kategoria bakoitzeko zortzi trainerurak.
2. Lehen jardunaldia, iraileko lehen igandean. Kategoria bakoitzeko zortzi ontzi, txandatan banatuta, eta denbora bat bakoitzarentzat.
3. Bigarren jardunaldia, hurrengo igandean. Berriro arraun egiten da, berriro kronometratzen da, eta bi denborak batzen dira.

Kategoria bakoitzeko zortzi plazetatik, hiriko klubek gordeta dute lekua; gainerakoa sailkatzaileetan irabazten da.

Zergatik arraun egiten den txandaka eta ez denak batera

Badian ez direlako zortzi traineru lerroan sartzen kale garbiekin. Lauko txandatan arraun egiten da, eta horregatik emaitza ez da aurrean nor doan begiratuta irakurtzen: inoiz elkar ikusi ez duten bi ontzi segundo batez bereizita egon daitezke sailkapenean.

Arrazoi beragatik daude epaileak adi kale inbasioei eta segundotan neurtzen diren zigorrei: kronoak erabakitzen duenean, auzokoaren uretan sartzea ez da barkamen batekin konpontzen.

Ibilbidea

Badia joan etorriko zirkuitu batean balizatzen da, ziabogekin —buia baten inguruko biraketak, hor irabazten eta galtzen baita benetan estropada bat—:

• Gizonezkoak: 5.556 metro, lau luze eta hiru ziaboga.
• Emakumezkoak: 2.778 metro, erdia zehatz: bi luze eta ziaboga bat.

Noiztik

1879tik, eta horrek arraunaren egutegiko banderarik zaharrena egiten du. Emakumezkoen modalitatea 2008tik jokatzen da, eta gaur egun gizonezkoen sari bera banatzen du.

Zaharrena izatea ez da anekdota bat: hura irabaztea denboraldi osoa balio izateko arrazoia da. Klub batek liga apala egin dezake eta urtea iraileko igande batengatik gogoratzea.

Non ikusten den ordaindu gabe

Paseo Berria, Kontxako pasealekua eta Ondarreta doakoak dira, eta goiz betetzen dira. Kaiko harmailak ordainpekoak dira. Sarrerarik gabe joanez gero, lehen txanda baino dezente lehenago hartu behar da lekua; eta jakin behar da ertzetik pasaera ikusten dela, ez kronoa, beraz sailkapena gero jakiten da.

Zer ez den aldatzen eta zer bai

Gida honetatik ez da ezer aldatzen: batuketaren araua, ibilbidea, zortzi trainerurak eta data —iraileko lehen bi igandeak— berdinak dira urte guztietan. Edizio bakoitzean aldatzen dena ordutegiak, sailkatutako ontziak, sarreraren prezioa eta saria dira. Hori agendan eta irail bakoitzeko albisteetan dago, ez hemen.