Loiola Vintage 2026: hirurogeita hamarrekoak, azken ilaratik
Hirurogeita hamarreko abestirik ez ezagutzeko beldurrez nindoan. Ia denak abestuta atera nintzen.
Lehen pertsonako kronika: sinatzen duenak bizi izan zuena kontatzen du.
Lehen saiora joan ginen, arratsaldeko zazpietakora. Beste bat zegoen hamarretan eta biak bete ziren, baina nik argi neukan: arratsaldekoagoa naiz gauekoa baino. Iaz laurogeiko hamarkadako Loiola Vintagen izan ginen eta pozik atera ginen, beraz oraingoan ez zegoen zalantzarik errepikatuko genuela.
Kezka bat bai, eramaten nuen: hirurogeita hamarrekoak. 1980an jaio nintzen, eta pentsatzen nuen agian arratsalde osoa inoiz entzun gabeko abestiak entzuten pasatuko nuela. Oker nengoen. Denak ezagutzen ez banituen, gutxi falta izan zen: bat izan ezik, denak nekizkien. Eta ez bizi izan nituelako, baizik eta haiek beraiek eszenatokitik esan zutenagatik: hirurogeita hamarrekoak garai bikaina izan ziren musikarentzat, eta abesti haietako asko bizitza osorako geratu dira.
Nolakoa izan zen
Hemengo zortzi bakarlari —Santi Romano, Lidia Insausti, Iván Azkarate, Sara Grajal, Julen Morgado, Anaís Mercury, Emilio Azkarate eta Liss— txandaka atera ziren, bakoitza garaiko jantziekin: jaka zuriak eta eguzkitako betaurrekoak, mahuka zabaleko brusak, lentejuelak, eta baita plater-txapeladun larruzko polizia bat ere. Atzean, arratsalde osoan, Loiola Vintage Band: Andoni Etxebeste bateria jotzen, Javi Echarri gitarran, Joanes Ederra baxuan eta Iñaki Miguel teklatuetan eta zuzendaritzan. Amaieran denak batera igo ziren agur esatera.
Eta emanaldiak, oso onak: ahots handiak, artista handiak eta abesti aukeraketa bikaina. Retro Musikak soula, funka, discoa eta mugitu gabe entzuteko ezinezkoak diren abestiak agindu zituen, eta bete egin zuen.
Azken ilaratik
Aretoa beteta zegoen, jende asko zutik. Nik dena-denaren atzetik ikusi nuen, eta jakin dadila nahita izan zela: sarreraren ondoan jarri ginen, han aire pixka bat ibiltzen baitzen, eta eskertzen zen. Handik daude argazkiak, mugikorrez, oraingoan kamera etxean geratu baitzen.
Hamazazpigarrena
Kontatu zuten, gainera, aurten jaialdiaren 17. edizioa betetzen zela. Urte dezente dira jada. Retro Musikak antolatzen du, Donostia Kulturaren programazioaren barruan, eta ea beste asko etortzen diren: guk joaten jarraituko dugu.
Eta ezin da amaitu Loiolako Kultur Etxea aipatu gabe. Lan handia egiten du auzoan, eta handik antolatzen den guztiak —jaialdi honek, Mikologia Jardunaldiek eta beste askok— hala erakusten du. Jarrai dezatela horrela!
